Tis een Duiker

Onze woning is een Duiker. Keihard bewijs hebben we nog niet in handen, maar het kan gewoon niet anders. Dit wordt bevestigd door de heer Herman van Bergeijk, schrijver van een omvangrijk boek over architect Duiker. Ik had Van Bergeijk gevraagd om mijn eerdere blogje te lezen en aan te geven of het een Duiker is of niet. Vandaag een e-mail van hem ontvangen met daarin de reactie dat het huis inderdaad door Duiker en Bijvoet is ontworpen.

Raampartijen

Van Bergeijk geeft aan dat er in de loop der jaren wel aanpassingen gemaakt zijn. En ja, die zijn er voldoende. Verschillende woningen hebben dakopbouwen geplaatst. De raampartij in onze woning, nummer 142, is aan de voorkant bij lange na niet meer origineel. Kijk maar. Boven zijn de ramen van ons. Onder is origineel.

We pakken onze verbouwing dermate grondig aan dat we alle kozijnen gaan vervangen. Dat biedt als voordeel dat we de originele indeling van de raampartijen laten terugkomen. We brengen de woning wat meer terug naar het ‘origineel’. Het worden houten kozijnen met HR++ glas. Geen kunstofkozijnen (blêhhhh). Alles bij elkaar is het vervangen van de kozijnen onze grootste kostenpost. We hadden de kozijnen kunnen behouden. Het hout is in redelijke staat. En dat is precies het probleem. Best redelijk. Wij willen de woning voor de lange termijn opknappen, inclusief alle duurzaamheidsmaatregelen. Kozijnen deels vervangen, slechte plekken opknappen is uiteindelijk misschien goedkoper, maar op de lange termijn zeker duurkoop.

Balkons

Samen met architectenpartner Bijvoet was Duiker zeer geïnteresseerd in nieuwe technieken. Hij was ook niet bang om deze te gebruiken. Het was experimenteel en lang niet allemaal evengoed doordacht om gebouwen voor zeer lange tijd te bouwen. Duikerpanden die nu nog bestaan vergen vrij veel onderhoud in basale constructiepunten. Onze rij woningen is daar ook een voorbeeld van. Onze rij woningen is in 1922 gebouwd. In 1938 zijn de houten balkons aan de achterzijde alweer vervangen. Binnen 16 jaar waren de balkons al in zo’n slechte staat dat het vervangen moest worden. In het Haags gemeentearchief liggen de tekeningen en de aanvraag voor deze bouwkundige aanpassing. Wel leuk om te zien is dat het balkonhek achter oorspronkelijk net zulke houten latten had als nu nog steeds zichtbaar aan de balkons aan de voorkant. Nu staat er achter een aluminium hekconstructie. Dit is nog de constructie die er in 1938 op is gezet.

De huidige betonnen constructie is ondertussen wel weer aan een grondige opknapbeurt toe. De draagconstructie is na al die decennia nog goed, maar de aanhechting over de breedte met de woning zelf niet. Dit heeft geleid tot veel lekkage in onze woning, maar ook toch vochtplekken in de muren bij de buren. Gelukkig wordt alles straks goed opgeknapt en kan het weer jaren mee.

 

Geef een reactie