KLUSSER OPGELET!

Hoe zijn we aan de woning gekomen?

In hoofdletters stond bovenaan op het verkoopbericht op Funda: KLUSSER OPGELET! Voor ons niet echt een zin waar we normaliter op aanslaan. Wij zijn helemaal niet op zoek  naar een klushuis. We kijken latent in de omgeving naar een ander huis. We hebben geen haast met verhuizen. We hebben de tijd. Alleen niet zo’n zin in een langdurig verbouwtraject. Ik vermoed dat meer mensen daar geen zin in hebben.

Op de nieuwjaarsnacht hadden Suus en ik de wens uitgesproken dat het nieuwe jaar maar eens een nieuw huis moest opleveren. Op 3 januari werd een nieuw huis op funda aangeboden. Deze paste in ons zoekprofiel: 100m2+ met een tuin. Huisbezichtiging op vrijdag 6 januari 1 uurtje en op zaterdag 7 januari 1 uurtje.

Op mijn papadag met de kleine vrijdags maar even wezen kijken. Poeh, wat moest er veel gedaan worden aan het huis. Toch had het wat. De indeling van het huis was tof. De ruimtelijke ruimtes waren tof. Verbouwen hoeft eigenlijk niet. Heel, heel veel opknappen. Dat wel. De basis staat eigenlijk wel goed.

Aankoopmakelaar

Een huis kopen zonder aankoopmakelaar gaat tegenwoordig niet meer. Bloed irritant, maar het is zo. Je kan er tegen zijn, maar dan krijg je nooit een huis. Met een wild-guess een makelaar gebeld die ons een keer (als verkoopmakelaar) had rondgeleid in een huis aan de Galvanistraat in Den Haag. Toffe kerel, vlotte babbel. We mochten hem wel. Gelukkig kon hij zaterdag met ons mee. Dit keer was Suus ook mee. De kleine en ik waren er voor de tweede keer. Wederom aardig veel kijkers. Zelfs onze huidige buren. Iedereen lijkt wel een huis te zoeken. Klushuis of niet.

De aankoopmakelaar bleek een succes. Niels Koenders. Onthoud die naam als je een huis wilt aan- of verkopen. Hij is anders dan andere makelaars. Prettig gestoord, enthousiast en hij gaat er vol voor. Na de bezichtiging een stukje gewandeld en een bakkie ergens gedaan. Toen het strijdplan, battle-plan bepaald. Tactiek: derop en derover. Volle bak er in gaan. Niet van het halve werk. Hoppakee, laten zien dat je het huis wilt hebben. Dat we goed volk zijn. Wijkbewoners met echt een hart voor de wijk. Jong gezin die er het beste van wil maken. In de wijk willen blijven wonen. Ons gezinnetje groot brengen in Bezuidenhout.

Nerve wracking 

De maandag bleek toch wel zenuwslopend. Het vloog ons om het hart. We bleken het huis toch wel echt heel graag te willen hebben. Ga je dan geen gekke dingen doen? Te hoog zitten met je bieding? Emotie is geen goede raadgever. Gelukkig hadden we Niels. De eikel (smiley) belde mij om 17.00 uur op en sprak heel zakelijk en kil: ‘Het huis is verkocht’. Een stilte… ‘Ai, shit. Jammer,’ zei ik nog. Totdat hij voluit riep: ‘Aan jullie!!!!’ Wat een irritantje.

Dus ja, op 1 januari maakte we een voornemen voor het nieuwe jaar: een ander huis. Op 9 januari was deze al ingelost. Wow, das snel….

 

Geef een reactie